یکی از چیزی های که این روزها همه، بخصوص کارمندان و اقشار کم درآمد جامعه را به خود مشغول کرده، مسئله حذف یارانه ها و پرداخت نقدی آن است. به عبارتی گران شدن چندین برابر هزینه ای آب و برق و گاز و بنزین و گازوئیل و دریافت 20 تا 40 هزار تومان به هر فردی که شانس حضور در دهکهای پایین جامعه را داشته باشد.
متأسفانه طرحی با این عظمت با چراغ خاموش اجراء می شود و هنوز سئوالات زیادی وجود دارد که حتی نمایندگان مجلسی که این لایحه دولت را تصویب کرده اند جوابش را ندارند مثلاً اینکه تقسیم بندی مردم با چه فرمولی صورت گرفته و اطلاعات دریافتی، مورد راست آزمایی قرار گرفته است یانه ؟ رقم قطعی یارانه نقدی چقدر است ؟و..
شاید بهتر بود دولتی که سابقه خوبی در اجرای طرحهای اینچنینی ندارد طرح هدفمند کردن یارانه ها را با جزئیات به صورت کتابچه ای منتشر می کرد تا مردم و بخصوص نخبگان اقتصادی آن را به طور دقیق مطالعه و ضعفهای آن را گوشزد می کردند.اما چه سود که این دولت با برنامه مخالف است . اگر قرار باشد سرنوشت یارانه ها به سرنوشت سهام عدالت و یا سهیمه بندی بنزین دچار شود، بهتر است اصلاً اجرا نشود. مردمی که سخت ترین دوران اقتصادی خود را طی می کنند دیگر تحمل فشارهای بیشتر را ندارند .
می بینیم که بسیاری از مردم کم درآمد جامعه با گذشت چهار سال هنوز سهام عدالت نگرفته اند هرچند اغلب کسانی هم که گرفته اند چیزی عایدشان نشده است. در همین دانشگاه اساتید دانشگاه سهام عدالت گرفته اما نیروهای شرکتی هنوز نگرفته اند .البته دادن و یا ندادن این سهام چندان فرقی نمی کند ولی در مورد یارانه قضیه کاملامتفاوت است . در خوشبینانه ترین حالت با اجرای قانون هدفمند کردن یارانه ها تا 15 درصد بر تورم افزوده خواهد شد و تورم موجو به 40 تا 50 درصد خواهد رسید.( البته برخی از اقتصادانان رقم آن را بالاتر می دانند)
کارمندی را در نظر بگیرید که 600 هزار تومان در ماه درآمد دارد . این فرد اگر شانس بیاورد و جزء خوشه اول دهکها باشد (که طبق خبرها اعلامی نیست ) و خانواده ای 3 نفره باشند 120 هزار تومان یارانه نقدی در هر ماه دریافت خواهد کرد . همین کارمند اگر فقط به فیش آب و برق خود رجوع کند و قیمت غیریارانه ای برق و آب مصرفی خود را نگاه کند خواهد دید که این مبلغ تنها شاید افزایش قیمت آب و برق او را جبران کند. معلوم نیست چنین خانواده ای با تأثیری که این قانون بر قیمت مایحتاج عمومی و سایر موارد خواهد داشت چه کار باید بکند .به یاد داشته باشیم که میلیون ها خانوار این کشور درآمدی معادل درآمد کارمند فرضی ما را ندارند !
بله حذف یارانه ها امری است که از دیر باز مطرح بود و اگر دولتهای قبلی که درآمدهای هنگفت دولت فعلی را نداشتند نتوانستند آن را عملی کنند مشکلات مردم را در نظر می گرفتند .آن دولتها نمی خواستند شجاعت خود را با بیچاره کردن مردم به رخ بکشند . جای تعجب است نماینده مجلسی که خود را استاد دانشگاه می داند می گوید دولتهای قبلی شجاعت اجرای این قانون را نداشتند اما این دولت دارد!!
برای اجرای این قانون می بایست زیر ساختها را آماده می کردند . صندوق ذخیره ارزی را انباشته از دلار می کردند . تورم را یک رقمی می کردند رشد اقتصادی را به حد قابل قبول می رساندن مشکلات سیاسی محاصره اقتصادی را تا حدودی حل می کردند .بسترهای سیاسی و اجتماعی آن را آماده می کردند آن وقت با برنامه ای از قبل طراحی شده که جزئیاتش به اطلاع عموم رسیده باشد قانون را اجرا می کردند. با شعار و تجمعات ساندیسی و تبلیغات نمی توان اقتصاد جامعه را اداره کرد.
متأسفانه شواهد نشان می دهد که این دولت تنها می خواهد افتخار اجرای این قانون را نصیب خود کند و به تبعات آن فکر نمی کند .
بله این قانون عملی می شود اما با خون به چگر کردن و فلاکت مردم.